Was het nu '80, '90 of ....: Kawasaki GPZ 1000 RX

Midden
jaren ’80 waren sportieve motorfietsen – al was er toen ook al sprake van
‘superbikes’ – bijna altijd machines van boven de 1000cc. Tot Kawasaki de GPZ 1000
RX lanceerde...


 

Kawasaki
had ook toen al een reputatie als sportief merk te
verdedigen. In 1985 had het met de GPZ
600
het Supersport-segment in
het leven geroepen. Een jaar later was het tijd om zich op de dikke kannonen te
richten.

Kawasaki
had voordien al een
GPZ 900
in de catalogus staan. Maar vanaf 1985 voelde deze machine
duidelijk de hete adem van Suzuki’s
GSX-R 750
in de nek. Daarom deden ze er bij Kawasaki meteen maar een schepje bovenop, of beter gezegd een dikke
kwak. De substantie waarover we het dan hebben is vermogen. Een toename in de cilinderinhoud van
zo’n 100cc was meteen goed voor een sprong van 9% inzake vermogen.

 

Beest
van een motorblok

 

De
krachtbron
van de GPZ
1000 RX
was dan ook bij het beste van wat de motortechnologie op dat
ogenblik te bieden had. Een viercilinder met dubbel bovenliggende nokkenassen
die zo’n 125 pk uitspuwde. Het verschil met het 900-blok was relatief groot
want Kawasaki had niet alleen de
cilinderinhoud vergroot maar ook onderdelen zoals de drijfstangen en
pistonpennen versterkt. Dat maakte dat sommige versies (afhankelijk van de
markt) tot 10.500 opm konden halen.

 

Hi-Tech
rijwielgedeelte


Ondanks het voor die tijd overweldigend
vermogen was de Kawasaki toch geen echte topsporter. Daarvoor was z’n bouw
wellicht niet compact genoeg.  Niettemin
had Kawasaki een nieuw frame voor de GPZ
1000 RX
. Dat drieledige frame was grotendeels geïnspireerd door dat van de GPZ 600

Overigens had Kawasaki nog een paar technologische hoogstandjes in de GPZ 1000 RX gestopt. Zo was de voorvork
voorzien van een anti-duiksysteem
dat je in drie verschillende standen kon instellen. De veervoorspanning was dan weer met lucht te regelen. Tussen
de voorvorkpoten
en het voorwiel zaten twee joekels
van schijfremmen. Destijds vrij uniek maar zeker geen overbodige luxe met een volgetankt gewicht van 264 kg.

 

Autobahn-vreter

Ondanks z’n niet geringe vermogen en z’n
uiterlijk was de GPZ 1000 RX op een
circuit geen partij voor een echte superbikes. Door z’n gewicht en z’n vrij
lange postuur moest de GPZ 1000 met
enig overleg bestuurd worden. In lange en snelle bochten wou de Kawa nog wel mee maar in kortere bochten
kwam er beter stuurmanswerk aan te pas.

Daar tegenover staat dat de dikke Kawasaki zich opperbest voelde op lange, rechte stukken
autosnelweg; noemt het maar de Duitse
Autobahn
.  Die aanleg tot kilometers
afmalen kreeg nog een surplus in de vorm van een relatief comfortabele
zithouding.  Alleen bij snelheden van
meer dan 200 km/u werd het omwille van windturbulentie oncomfortabel achter het
kuipruitje.

In West-Europa werd de Kawasaki GPZ 1000 RX een relatief succesvolle motor.  Maar na een tweede modeljaar (1987) werd hij
in 1988 al overtroffen door Kawasaki’s
new kid on the block’, de ZX-10 R Tomcat.

 

Tweedehands

 

Met prijzen die tussen de € 500 en € 1.700
schommelen is de GPZ 1000 RX anno 2012
een betaalbare ‘youngtimer’.  Echt dik
gezaaid zijn ze echter niet (meer) op de tweedehandsmarkt. Daarbovenop moeten
we nog eens opmerken dat de meeste exemplaren wel een of andere vorm van ‘modificatie
hebben ondergaan.

 

Technische
gegevens Kawasaki GPZ 1000 RX (1986)
:

Motor: watergekoelde viercilinder met
bovenliggende nokkenassen. Cilinderinhoud:
997cc, Boring x slag: 74 x 58 mm, Versnellingsbak: 6 versnellingen, Maximaal vermogen: 125 pk aan 9.500
opm, Maximaal koppel: 99,1 Nm, Lengte: 2230 mm, Rijklaar gewicht: 264 kg, Prijs
(1986)
: 329.500 BEF (of €  9.184) Prijs 2012: tussen de € 500 en € 1.700

Facebook comments