Was het nu '80, '90 of...?: Triumph Tiger 900

Twee jaar na de
wederopstanding van het merk richtte Triumph het vizier op het all-roadsegment.
Met de Tiger 900 driecilinder wierp de Britse constructeur de handschoen naar
merken als BMW, Honda en Yamaha.


Toen in het najaar van 1991 de eerste geruchten opdoken over
de eventuele komst van een allroad Triumph werd er in bepaalde kringen stevig
gefronsd.  Slechts weinigen verwachtten
immers dat Triumph zich ook op dat segment zou richten.  Maar in het najaar van 1992 werden de
sceptici gelogenstraft toen Triumph op de IFMA (nu Intermot) in Keulen de
Triumph Tiger 900 voorstelde.

 

Bij de echte
Triumph-liefhebber deed de modelnaam Tiger alvast een belletje rinkelen. Want
zo’n dikke 10 jaar eerder had Triumph ook al een trail met diezelfde naam op de
markt gebracht.  Die motorfiets – de TR7T
genaamd – was niet bepaald een succes geweest. Aangedreven door de parallelle
tweecilinder van het ‘oude’ Triumph mankte die Tiger achter de concurrentie aan
.

 

Range Rover op twee wielen

 

Maar voor modeljaar 1993 pakte het ‘nieuwe’ Triumph dus uit
met Tiger 900. Die zag er alvast een stuk gelikter uit dan z’n voorganger van
destijds. Met z’n grote tank en dubbele koplampen zag de Tiger 900 er als een
echte Dakar-machine uit.  De trendy
kleuren en dito graphics gaven de Tiger 900 meteen een moderne look. Ondanks de
ruim aanwezige beschermingscomponenten zoals een carterplaat en valbeugels had
de Tiger 900 maar weinig off-roadambities. Motoren en Toerisme-correspondent
Alan Cathcart noemde hem destijds dan ook "een Range Rover op twee wielen".

 

Allroads begonnen in de eerste helft van de jaren ’90 aan
populariteit te winnen maar werden toen nog maar zelden gebruikt om
ongeplaveide wegen mee te verkennen. 
Triumph had de Tiger 900 dan ook in de eerste plaats voor weggebruik
ontwikkeld. Niet zo verwonderlijk want de Tiger 900 deelde z’n frame met andere
Triumph-modellen
uit die vroege periode zoals de Trident en Trophy.

 

Waren de terreincapaciteiten van de Tiger 900 gering dan
bewees hij zich wel op de openbare weg. Testrijders vonden de Tiger 900 met z’n
209 kg een relatief zware motorfiets maar wezen er wel op dat de uitstekende
zithouding en het stuur ervoor zorgden dat hij toch goed te berijden was.  Die handelbaarheid kende echter een groot
manco dat vooral bij het remmen naar boven kwam: de slappe voorvork. Deze
Kayaba-component
was te zacht waardoor de motorfiets bij hard aanremmen op z’n
neus kwam te staan. Maar het verruilen van de originele veren voor hardere
after market-exemplaren kon dat euvel verhelpen.

 

Daarnaast was de Tiger 900 snel – Triumph claimde een
topsnelheid van 210 km/u – wat van hem een geschikte reismotor voor lange
afstanden maakte. Het was dan ook geen wonder dat Tiger 900 zich als uitstekend
alternatief
voor een klassieke toermotor ontpopte. Het eerste model van de
Tiger 900 zou van 1993 tot 1998 nagenoeg ongewijzigd blijven.

 

Technische
gegevens Triumph Tiger 900 1993
: Motor:
watergekoelde driecilinder viertakt. Cilinderinhoud:
885cc Boring x slag: 76 mm x 65 mm,  Maximaal
vermogen
: 75 pk aan 7.700 opm Maximaal
koppel
: 82 Nm aan 6.000 opm, Versnellingsbak:
6 versnellingen,  Drooggewicht: 210 kg, Wielbasis:
1.560 mm Prijs 2013: Tussen € 1.500
en 3.500 (afhankelijk van de staat waarin hij verkeert)

Facebook comments