3 Uren Race van Oss: de geur van oud leder en olie

Na de trainingen van de IRRC, ONK en Benecup klassen ging op Pinksterzondag op circuit Paalgraven de 3 Uren Race van Oss van start. Onder organisatie van de SAM aka Stichting Aanvullende Motorsport en onder auspiciën van de MON richt deze organisatie jaarlijks een tiental evenementen in met oude racers Niet met hypermoderne racers als daar zijn een R1, Fireblade of andere BMW S1000RR'en, maar met de raceversies van historische motoren, tuners en kaderbouwers uit lang vervlogen dagen. Machines van minstens 25 jaren oud krijgen toegang tot de wedstrijden, al is hier deelnemen belangrijker dan winnen toch weten de meeste rijders nog weg met hun rechterpols. 

 

Prachtexemplaren uit lang vervlogen tijden 

 

Oss heeft sowieso een grote traditie met langeafstand races want in de jaren 1969 tot '76 stond de 24 uren van Oss een hele tijd op de kalender van de belangrijkste endurance races. Naast wedstrijden als de 24 uren van Montjuic, Spa-Francorchamps of de Bol D 'Or in Le Mans en Circuit Paul Ricard in Le CastelletHet was slechts na enkele zware ongevallen dat de race van de kalender gehaald werd. Heel wat toenmalige toppers stonden aan de start van deze Noord-Brabantse etmaal race. Een van Nederlands' motorlegendes, Tonny Van Schijndel, zelf inwoner van Oss en tweevoudig winnaar is bijna zeventig maar kan het motorrijden niet laten. Hij won de 24 uren van Oss tezamen met Harry Van der KruijsHij was dan ook als rijder aanwezig in de 3 uren wedstrijd. Het was dan ook prachtig om in die vroege avond zon oude gloriën hun opwachting te zien maken  en na een ware Le Mans start over het circuit te scheuren. Desmodromic Ducati 's, een Laverda Jota, een Moto Guzzi Le Mans, een Rickman Honda CB750 Four of een BMW 900 Boxer behoorden bij de oudste modellen. De iets 'nieuwere' modellen zijn van de begin jaren tachtig met de eerste Soezen GSXR750, Kawa's GPZ, Honda VFR400R of een Yamaha FZR. Het 'tinkelen'  van de hete luchtgekoelde viercilinder blokken klinkt als muziek in de oren. Zelfs een Honda zescilinder CBX doet mee aan de parade. Van de tuners van toen zien we een Egli Honda, een Yoshimura Kawa of een JapAuto op basis van de CB750cc. De geur van oud leder en olie doet de rest om met deze pareltjes terug te dromen in de tijd dat onze haren minder grijs waren en we zelf ons knietje tegen de grond drukten om onze banden zoveel mogelijk af te slijten. 

 

Tekst en foto's: Jan Vermeer 

 

Facebook comments