Getest: BMW G 310 R

Terwijl we de slaap nog uit onze ogen wrijven na een lange vlucht krijgen we de BMW G310R voor het eerst in levenden lijve te zien. De profielzijde laat alvast het beste vermoeden: we zijn absoluut fan van de scherpe lijnen van de G310R die versterkt door de spitse rood-blauwe stickerpartijen een gevoel van snelheid moeten opwekken, en van de kwalitatieve look en feel van de gebruikte materialen. Een leek die de dunne bandjes niet meteen spot, zou door het gedrongen uiterlijk en de gespierde schouderpartij kunnen denken dat er een veel zwaardere machine voor zijn neus staat – altijd leuk als beginnend motorrijder. Wel hebben we meteen al enkele bedenkingen bij de fiets. Een eerste doorn in het oog is de massieve knalpot aan de rechterzijde van de motor. Ja, de Euro4-normering is voor veel constructeurs een ‘pain in the ass’ aan de ontwerptafel, maar uit het esthetisch meer verantwoorde geknutsel van andere fabrikanten mogen we afleiden dat er legio mogelijkheden zijn om alsnog een appetijtelijke uitlaatdemper te presenteren. 

 

Gouden staat

De volgende ochtend krijgen we al tijdens het ontbijt de route voor de testdag gepresenteerd: we mogen de kleinste Beemer zowel aan het asfalt van Hollywood, Freeway 101, de Santa Monica Mountains, Mulholland Highway en de kustweg door Malibu laten snuffelen. Kortom: een combinatie van drukke stadswegen, autosnelweg, slingerende bergwegen én een prachtig decor. Op zijn minst een gevarieerd testparcours, waarbij elke dagdagelijkse situatie gedurende ruim voldoende kilometers onder de wielen passeert. Behalve regen dan, aangezien we in de Golden State rondbollen.

 

Gelukkig laten we het stadsverkeer snel achter ons, waarna we een heel andere biotoop voorgeschoteld krijgen: de Santa Monica Mountains. Een bergketen die zich om Los Angeles slingert in de meest letterlijke zin van het woord: een schier oneindig aantal bochten volgen elkaar in een ijltempo op en het asfalt kon er op de meeste plekken niet beter bij liggen. De G310R is op z’n best op de legendarische Mulholland Highway, met als orgelpunt ‘The Snake’ – een heerlijke bochtensectie waar hoogmoed al menig motard tegen de vlakte of in de vangrail heeft gewerkt. Wij hebben er minder last mee, integendeel: de zon heeft het wolkendek richting einder verdreven en we hebben het enorm naar onze zin in de nek van de G310R. De krulling van het wegdek mag dan om de haverklap van richting veranderen, de curve om je lippen blijft erin gebeiteld: mondhoeken richting oren getrokken, de tanden als een hoogstpersoonlijke Taj Mahal blikkerend in het zonlicht. En maar grijnzen. Want hoewel we aanvankelijk een pruillipje overhielden aan de technische fiche – 34 pk en 28 Nm, ochot, ochere – blijkt dat de ponystal meer in z’n mars heeft dan we vooraf hadden gedacht. 

 

 

De combinatie van de korte wielbasis en de lange swingarm zorgt voor een dubbel postief rijgedrag: het eerste zorgt ervoor dat je de Duitse Indiër fluks door elke bocht mikt, terwijl de lange swingarm garant staat voor een meer dan gedegen rechtuitstabiliteit. Daarenboven zorgen de af-fabriek goed ingestelde KYB-vering en de onder alle omstandigheden solide presterende Michelin Pilot Streets voor het vertrouwen dat je als beginnend A2-rijder nodig hebt. Twee keer schrikken we wel wanneer het achterwiel plots aan het glijden gaat, al vallen in deze niet de zolen maar wel ons enthousiasme en de versnellingsbak iets te verwijten: tijdens het dalend bochtenpikken schakelen we nogal bruut af, waardoor het achterwiel zonder verpinken dichtslaat. Een slipperclutch op zo’n lichtgewicht budgetfiets is misschien wat veel gevraagd, maar je zal wel degelijk de techniek van flink tussengas geven onder de knie moeten krijgen om sportief uit de hoek te komen. 

 

Maar over het hele plaatje gezien is het oordeel simpel: BMW’s kleinste laat zich niet van de wijs brengen en geeft nagenoeg meteen het gevoel dat je de fiets volledig onder controle hebt. 

 

Lees de volledige test van de nieuwe BMW G 310 R in het februarinummer van Motoren & Toerisme.

 

 

Tekst: Jelle Verstaen

Foto’s: Jon Beck, Markus Jahn, Jörg Künstle, Kevin Wing

 

Facebook comments