Getest: BMW R 1200 GS

De Fransen gebruikten de uitdrukking ‘Le roi est mort, vive le roi’ om aan te geven dat de dood van een koning niet het einde van de monarchie betekende. De dauphin of kroonprins nam gewoon over van zijn vader en elke onderdaan hoopte dat het leven dan een klein beetje beter zou worden. Dat moet ongeveer het gevoel geweest zijn bij het BMW ontwikkelingsteam toen zij de opdracht kregen: ontwikkel een opvolger voor de GS! Wel een beetje bang afwachten toch: hoe kan je immers een motorfiets die elk jaar zowel door de pers als door de verkoopcijfers op het hoogste schavotje wordt gehesen nog verbeteren zonder aan zijn gelauwerde kwaliteiten te raken?

Tekst: Tom Vander Sande           

Foto’s: BMW

 

BMW was zich bewust van die uitdaging en het lastenboek bleef dan ook beperkt. In de communicatie omtrent de nieuwkomer gebruikt BMW termen als ‘een update’, ‘een evolutie’ en ook ‘verbreding van het doelpubliek’. Dat laatste aspect beogen ze het duidelijkst met de Rallye editie van de GS. Een uitvoering die voornamelijk qua looks duidelijker naar het stof refereert. Al ontdekten we dat met de juiste opties een uitstapje naast het asfalt toch leuker is dan vroeger.

 

Meer dan looks alleen

De opwaardering naar de Euro 4 norm van het boxerblok was weliswaar een verplichte aanleiding voor de vernieuwingsoperatie, maar de mannen uit Beieren hadden dat met enkele technische  aanpassingen onder de motorkap redelijk ongemerkt kunnen laten passeren. Toch kozen ze er voor om vier jaar na de introductie van het vloeistofgekoelde LC-blok een nieuwe stap te zetten in het GS-verhaal en daar werd grondig over nagedacht. Een radicale vernieuwing was niet gewenst en misschien ook gewoon niet mogelijk. Daarom werd enerzijds gekozen voor een verfijning van het bestaande concept waarbij dankbaar gebruik wordt gemaakt van de technologische vooruitgang in sensor- en processorland. Anderzijds werd gezocht naar een antwoord op de vraag van sommige markten naar toch wat meer offroad mogelijkheden. Al zal die vraag vanuit de Belgische markt niet echt heel luid hebben geklonken.

Over de technische details, de evoluties en de verschillende uitvoeringen leer je alles achteraan dit artikel, en het is best wel wat. Het belangrijkste tijdens deze eerste dynamische presentatie is  echter de indruk die we opdeden. De lancering van die Rallye editie is ongetwijfeld de grootste nieuwigheid en BMW was meteen duidelijk dat ze die niet enkel om zijn looks in de markt zetten. We krijgen immers de keuze om een voormiddag allroadgewijs in het zand te duiken of een namiddag echt de crosshelden uit te hangen. Twee opties die bij vroegere presentaties niet af te vinken waren. Ik ben geen specialist ter zake en ‘allroad’ lijkt mij voor deze al bij al toch forse Beier van 244 kilogram gepaster dan ‘cross’.

 

 

De lat hoger

En zo zit ik in de ochtendkilte in het ranke zadel van een cool ogende Rallye uitgerust met noppenbanden, de stuggere sportvering met 20 mm extra veerweg en de Shift Assist Pro. Daarnaast is het testexemplaar ook uitgerust met het Dynamic ESA. Zo krijgen we de mogelijkheid om met een bijgeleverde sleutel de Enduro en Dynamic modus helemaal naar onze hand te zetten, maar ik vertrouw erop dat de ingenieurs een gulden middenweg hebben gekozen met de standaard Enduro modus. De eerste bochten op de koude noppenbanden en met de stuggere vering zijn even schrikken, maar veel tijd om na te denken heb ik niet. De voorrijder duikt al na een kwartiertje het zand in en geeft kort nog wat uitleg: “niet vergeten de Enduro modus in te schakelen!”. Om op te warmen gaat het een paar kilometer over een relatief vlakke piste en het is duidelijk dat de Rallye hier voor gemaakt is. Je kan vlot rechtstaan dankzij het ranke zadel en hoge, brede stuur, maar ook zittend (om even uit te blazen) laat de Duitser zich hier gewillig mennen. De Enduro modus zorgt voor een poeslieve overbrenging en een goede dosering van de tractiecontrole. Dat de modi in 2017 geen louter verkoopsargument meer zijn, blijkt als ik later na een kort asfalttraject toch even vergeet van Road terug naar Enduro te switchen. Op een steil hellinkje kom ik geen meter vooruit, het doorslippen van het achterwiel knijpt de kracht helemaal uit het blok. Na een druk op de modusknop lukt het wel weer prima. Maar zo ver waren we dus nog niet. Bij het opdoemen van de eerste zand- en modderstroken verkrampen de spieren toch even. De GS blijft immers een flinke brok en als je niet ontspant voelt het aan als zwaar werk eens het terrein uitdagender wordt. Behoedzaam neem ik de eerste rotshindernissen en laat ik het voorwiel een weg zoeken in het mulle zand. Maar al snel merk ik dat de vering best wat aankan en dat het koppelrijke blok je gewillig uit moeilijkere situaties redt. De gouden offroad regel ‘niet couperen, gewoon extra gas geven’ kan je hier eenvoudig toepassen. Zeker in het besef dat het gecombineerde remsysteem en het Enduro ABS voortreffelijk samenwerken. Daardoor kan je die andere regel ‘blijf van die voorrem’ gewoon laten varen. Onze duidelijk ervaren voorrijder beweert dat hij zijn achterrem nooit meer gebruikt en bewijst dat aan de hand van het datalogsysteem dat in de GPS verwerkt zit en ook het remgedrag in kaart brengt. Na het verplichte nummer voor de fotografen met heel wat kort draaien en keren, voel ik me helemaal bevrijd en kan ik aardig wat vaart maken. Ik wist wel dat je met vertrouwen best wat stof aankan op grote trails, maar de Rallye legt de lat zonder meer een stukje hoger. Het lijkt mij dat enkel KTM in gelijkaardige omstandigheden een vuist zal kunnen maken.     

Volle wasdom

Tijdens een korte asfaltrit in de namiddag kan ik even uitblazen en de straatprestaties van de nieuwe GS aan de tand voelen. Het wordt letterlijk al na enkele meters duidelijk dat de Duitsers hem zeker niet slechter hebben gemaakt. Herkenbaarheid is het woord dat door mijn hoofd flitst, en je voelt je onmiddellijk thuis in het comfortabele zadel en achter het eenvoudig instelbare windscherm. De ondertussen gekende knoppenwinkel bleef bewaard en eens je met het multifunctionele draaiwiel aan het linker handvat vertrouwd bent, zet je de GS haast achteloos naar je hand. Tenminste in die mate dat dat nog nodig is. Hij doet immers bijna alles automatisch en rimpelloos. En daarin schuilt de grootste vooruitgang. Terwijl je op z’n voorganger af en toe nog het idee had dat er soms wat onverklaarbaars onder je gebeurde en je niet helemaal het gevoel had over alles meester te zijn, is dat nu niet meer zo. Elektronische aanpassingen gebeuren naadloos en de talrijke rijhulpmiddelen zijn in deze generatie van de GS echt tot volle wasdom gekomen. Wat wil zeggen dat je ze eigenlijk gewoon niet meer opmerkt. Een extra pluim verdient de Shift Assistant Pro, die de GS bij hogere toerentallen functioneel omtovert in een automaat die altijd het ideale motordraaipunt weet te vinden. Bij stapvoetse manoeuvres onder de 2.000 toeren loont het nog om het koppelingshendel te beroeren om alles vlot te laten verlopen, maar hoger in de schaal kan je haast hersenloos met je voet te keer gaan op het schakelpedaal. Zelfverklaarde puristen zullen opperen dat dat toch allemaal niet nodig is, maar je moet gewoon minder acties uitvoeren en hebt meer tijd om je aandacht op andere zaken te richten. Je rijdt er gewoon beter door, punt.

Is het verschil met de vorige versie nu zo groot om je amper enkele jaren oude GS een trap onder de kont te geven, naar de dealer te hollen en alle opties aan te vinken? Nee. Je kan gerust nog enkele jaren tevreden verder kachelen met je LC van de eerste generatie. Maar als hij toch is afgeschreven en je zin hebt in iets nieuws, lijkt de keuze om bij BMW te blijven zekerder dan ooit. De dauphin blijkt immers zoals verhoopt guller dan zijn vader en dat maakt het leven van zijn onderdanen net dat beetje prettiger. Het is in ieder geval duidelijk dat het rijk van de GS nog lang niet uit is, zelfs al blijven ze vanuit Oostenrijk heel dapper aan de poten van z’n troon zagen. Wij kijken nu al uit naar een rechtstreeks duel.

 

De volledige versie van deze test lees je in Motoren & Toerisme van maart 2017.

 

Facebook comments