Klassieker: Honda NS400R

Klassiek vormgegeven sportmotoren zijn één van de motorhypes van 2017. Maar hoe retro ze ook ook ogen, echt zijn ze niet. Het zijn eigenlijk moderne motorfietsen die verkleedt zijn als een sportieveling van de jaren stillekes... Veertigers, vijftigers en zestigers mogen er dan hun tweede jeugd op beleven, of die zo goed als de eerste wordt weten we zo nog niet. Wie z'n tweede jeugd echter wil beleven raden we aan op zoek te gaan naar een echte klassieker, of in dit geval een sportmotor van weleer.

 

De Honda NS400R is zo'n sportmotor van weleer. Een motorfiets die destijds al te boek stond als compromisloos. De NS400R en z'n naaste concurrenten - De Suzuki RG500 en Yamaha RD500 - waren bij hun introductie in de jaren '80 eigenlijk al 'bedreigd wild'. Met hun tweetaktmotoren waren ze niet meteen allemansvrienden en dat zowel qua gebruiksgemak als motorkarakter. Met dat gebruiksgemak bedoelen we natuurlijk de noodzaak om 'gemengde brandstof' (superbenzine + tweetaktolie) te tanken. Iets wat thuis nog wel lukte maar onder de luifel van een tankstation naast een autosnelweg al veel minder voor de hand lag. Zelfs midden jaren '80 was 'premix' in zo'n tankstation een zeldzaamheid en dan hebben we het nog niet eens over het feit dat de sportieve tweetaktrijder wellicht z'n fijn gevormde neus voor die smurrie optrok. Dan maar hopen dat ze in de shop ook bussen tweetaktolie verkochten...

Waren de NS400R en consoorten geen ideale reismotoren, dan waren het wel échte rijmotoren. Tenminste, voor wie van het betere en brutalere gooi- en smijtwerk hield. Door z'n relatief lage gewicht, zeker in vergelijking met de dikke sportieve viertakten uit die tijd, en z'n compacte verschijning was de NS400R een erg handelbare motorfiets. Maar wie een beetje vooruitgang wou boeken tijdens z'n reis moest het ding wel voortdurend in de hoge toeren houden. Onder de 6.000 opm gebeurde er immers nagenoeg niets. Hadden Suzuki en Yamaha voor viercilinders geopteerd, dan moest de NS400R het met drie cilinders stellen. Dat had alles te maken met de driecilinder Honda NS500 waarmee Freddy Spencer in 1983 wereldkampioen was geworden.

Bezorgde de Honda NS400R z'n berijder zeker de nodige kippenvelmomenten dan durfden die ook al weleens overgaan in koude rillingen. Zo hield menig NS400R-berijder, aan hoge snelheden zoals op de autosnelweg, constant de wijsvinger aan het koppelingshendel en dat uit angst voor een vastloper. De machine had met z'n V3 dan ook een ietwat onorthodoxe motorconfiguratie met twee vooruitgestoken cilinders en een staande.

 

Al z'n tekortkomingen ten spijt, genoot (en geniet) de NS400R toch een heuse cultstatus. Daar zijn een aantal redenen voor. Zo paste Honda een aantal nieuwe technologieën, zoals het TRAC anti-duiksysteem voor de voorvork en het ATAC uitlaatklep-systeem, op de machine toe. In een tijd waarin technologie voor iedereen, begon door te breken, waren die systemen ook een handig marketinginstrument. Bovendien kwam de NS400R in twee iconische kleurstellingen: de klassieke rood-wit-blauwe Honda kleuren waarin Spencer in 1983 wereldkampioen werd en de (donkerblauwe) Rothmans-livrei waarin de fabrieks Honda's vanaf 1985 hun opwachting maakten.

 

Technische fiche Honda NS400R

Motor: Watergekoelde, tweetakt V3 -

Cilinderinhoud: 387cc

Maximaal vermogen: 59 pk aan 9.500 opm (gemen aan achterwiel)

Maximaal koppel: 50 Nm aan 8.000 opm

Frame: aluminium dubbel wiegframe,

Drooggewicht: 163 kg

Prijs: 205.000 BEF (of 5.125 Euro) in 1985

Huidige prijs: 6.000 à 7.000 Euro

 

Ontdek meer klassieke Japanse motorfietsen op de 7e editie van de 'Japanese Classic Bikes' meeting op zondag 18 juni tijdens Brussels Moto Retro.

Facebook comments