MotoGP Assen: Valentino Rossi zet Assen voor de tiende keer op zijn kop!

 

Wat deed u op 18 Augustus 1996? Sta ons toe u even een handje te helpen: de kans is groot dat u als (jong) GP-liefhebber(tje) op het puntje van uw stoel zat bij de eerste overwinning van een toen 17-jarige knul tijdens de 125cc race in Brno, Tsjechië. Een flamboyante lefgozer uit Tavulia die de strijd aanging met ervaren rotten als Haruchika Aoki en Emilio Alzamora, de meeste GP-fans zagen het graag gebeuren.

In de 500cc klasse zaten we, na het afhaken van helden als Wayne Rainey en Kevin Schwantz, midden in het Repsol Honda tijdperk van Mick Doohan en Alex Criville. Zonder afbreuk te willen doen aan het talent of de prestaties van deze heren: het waren niet meteen de meest spannende jaren uit de GP-geschiedenis. Ondertussen was in de immer aantrekkelijke 250cc klasse ene Max Biaggi aan zijn opmars bezig, knokkend tegen onder andere Ralf Waldmann, Olivier Jacque en Tetsuya Harada.

Jongere lezers fronsen mogelijks al eens de wenkbrauwen bij enkele van deze namen: stuk voor stuk gevestigde waarden in hun tijd maar nu allang gepensioneerd en soms zelfs vergeten bij het grote publiek. Lang niet allemaal doorstonden ze de tand des tijds qua naambekendheid, zoals bijvoorbeeld ‘quick Mick’ Doohan door zijn 5 opeenvolgende titels wel wist te doen. Niemand kon op dat moment vermoeden dat we aan de start stonden van de langste reeks uit de geschiedenis van MotoGP en de geboorte van ’s werelds meest populaire motorsporter (ooit).

Twintig jaar en 313 dagen later juichte diezelfde knul opnieuw, onder het goedkeurend oog van 105000 toeschouwers en miljoenen knotsgekke fans wereldwijd, voor zijn 115e GP-overwinning en 10e in totaal op Assen! Valentino Rossi wil koste wat het kost nog die tiende wereldtitel en beseft dat dit jaar misschien wel zijn laatste kans wordt.

We beleven een heel atypisch en onvoorspelbaar MotoGP seizoen tot nu toe: 5 verschillende winnaars op 8 wedstrijden, elke titelkandidaat met al minstens 1 DNF op zijn naam, rookies als Rins en vooral Zarco die zich élke wedstrijd vooraan mengen, 3 topmerken die elkaar waard zijn en privé-teams die sterker dan ooit voor de dag komen. Op de nieuwe Michelins lijkt iedereen telkens vanaf nul te moeten beginnen, ook in Assen reden de toppers met verschillende achterbanden. De neutrale kijker ziet het allemaal graag gebeuren, voor de teams is het elke keer weer een puzzel waarvan ze niet weten of ze hem goed hebben gelegd. Tot het te laat is.

In Assen spelen de GP-piloten traditioneel ook een kat-en-muisspelletje met de weergoden. Het was dit jaar niet anders, al bleven stortbuien zoals vorig jaar nu wel achterwege. Zarco had knap zijn eerste pole-position veroverd en startte ook weer goed met dán al in zijn kielzog: Marc Marquez, Valentino Rossi en Danilo Petrucci, het latere podiumtrio. Na een tiental rondjes Assen stak Rossi het vuur aan de lont: hij passeerde Marquez in bocht één en remde een ronde later Zarco op dezelfde plaats uit. De Fransman laat zich echter niet doen, dat is het minste wat men kan zeggen, en een paar bochten later schepte hij Rossi ei-zo-na op toen hij een te krappe lijn wou uitproberen. Afgeschaafde letters ‘OR’ van ‘The Doctor’ en rubber aan het pak van Rossi, meer gevolgen had deze tweede aanvaring tussen de oude en nieuwe generatie gelukkig niet.

Zarco zakte na het incident toch wat af, Petrucci en Marquez hielden zich eerder rustig en Rossi leek er vanonder te knijpen. Hét moment voor de eerdergenoemde weergoden om zich nog eens te moeien. Lichte regenval zorgde ervoor dat de twijfel even toesloeg, bij Rossi en de rest van de piloten. Het wisselen van motoren was opeens toegestaan, met nog 8 extreem spannende rondes te gaan.

Op dat moment was er van Maverick Viñales al geen sprake meer. In de GT-chicane had de leider in het kampioenschap zijn Yamaha omgelegd terwijl hij aan een sterke opmars door het veld bezig was. Viñales was pas als 11e gekwalificeerd maar reed een strak tempo tijdens de wedstrijd. Het werd desondanks een kostbare DNF voor de jonge Spanjaard, waardoor de strijd om het kampioenschap wel spannender wordt dan ooit.

Met de regendruppels kwam opeens ook de winnaar van de voorbije 2 races, Andrea Dovizioso, vooraan opgedoken. Hij en Petrucci bestookten Rossi om beurten met aanvallen waarbij ‘Petrux’ uiteindelijk ook een tijdje aan de leiding reed. Marc Marquez vocht het uit met Dovi en ook Cal Crutchlow kwam nog een woordje meespreken. Ondanks een indrukwekkende laatste paar rondes met tal van inhaalmaneuvers moest ‘Couragious Cal’ de 3e plaats uiteindelijk toch aan Marquez laten.

Een beresterke Petrucci werd in de laatste ronde nog even gehinderd door een gedubbelde Alex Rins, waardoor die ultieme jump er niet meer kwam en Rossi euforisch als eerste de meet kon overschrijden.

Tot tranen toe bewogen tijdens de ereronde en blij als een kind met zijn trofee op het podium, net als 20 jaar geleden. Bewonderd door vriend en vijand wereldwijd, als niemand ooit tevoren. Waar ligt de grens van dit 38-jarige fenomeen? De rest van dit nu al memorabele MotoGP seizoen zal het uitwijzen. Slechts 11 punten scheiden de eerste 4 in het kampioenschap, aangevoerd door Dovizioso. Spanning, ontroering en onverwachte wendingen lijken verzekerd. Volgend weekend zijn we er weer bij, op de Sachsenring in Duitsland!

 

(Davy Leus)

Facebook comments