MotoGP Qatar: Viñales en Zarco in de spotlights

 

1 Mei 2011. Estoril, Portugal - In de 125 cc klasse reed Nico Terol toen onbedreigd naar de overwinning, gevolgd door Sandro Cortese. Straf als u zich dat nog kan herinneren. Memorabeler, die dag, was de epische strijd om de derde plaats geleverd tussen Maverick Viñales en Johann Zarco. Het was uiteindelijk Zarco die, met slechts met 0.002 seconde voorsprong, de 16-jarige Viñales van een eerste podium hield. De Fransman was daar zelf slechts een week eerder wél in geslaagd in Jerez, Spanje. Zarco, toen al 21, was aan zijn derde seizoen 125cc bezig en zou het jaar daarop overstappen naar Moto2, een klasse waar hij íets meer succes zou boeken.

Voor Viñales was het voor het eerst dat hij in beeld kwam op wereldkampioenschapsniveau. Naast het feit dat zijn team gesponsord werd door Paris Hilton viel de puber ook meteen op door zijn agressieve rijstijl gecombineerd met goeie resultaten. Maverick werd derde in zijn debuutjaar 125cc, herhaalde dat kunstje toen de klasse veranderde naar Moto3 en schreef dat kampioenschap het jaar erna op zijn naam. Na één jaar Moto2, ook op een derde plaats afgesloten, stapte de nog altijd maar 20-jarige Spanjaard mee in het nieuwe Suzuki – MotoGP verhaal. De rest van de geschiedenis ontplooit zich momenteel voor onze ogen en is op zijn minst indrukwekkend te noemen.

26 Maart. Losail, Qatar - De maturiteit waarmee Viñales omging met de wisselende omstandigheden, voor - en tijdens de race, zal bij de tegenstand niet onopgemerkt voorbij zijn gegaan. Ramon Forcada (Crew Chief) en Wilco Zeelenberg (Team Manager) gaven eerder al aan onder de indruk te zijn van hun nieuwe poulain. Van het gemak waarmee hij zich aanpast aan de M1 en gedetailleerde feedback kan geven maar evengoed van de charismatische manier waarop hij het overbrengt aan de rest van het team. Die goeie sfeer zal er na de eerste race alleen maar op verbeteren.

Viñales won overtuigend in Qatar door er de laatste paar rondes nog zodanig de pees op te leggen dat de hypersnelle Ducati GP17 van een sterke Dovizioso er niet meer opnieuw kon overkomen op het lange rechte eind. Met 340 km/u en meer was de Duc telkens minstens 5 km/u sneller dan de rest. Gekoppeld aan de stuurmanskunsten van Dovi leverde dat een mooie 2e plaats op. Die andere officiële Ducati piloot beleefde mindere momenten. Jorge Lorenzo ruilde zijn zitje bij het vertrouwde Yamaha nest voor een nieuw avontuur bij Ducati en is nog zoekende. Bij Lorenzo moet alles kloppen op de motor, met het liefst ook mooi weer erbij, om resultaat te boeken. Na de eerste race zijn we niet overtuigd dat dit snel helemaal in orde komt, al hopen we uiteraard dat de drievoudige kampioen snel weer vooraan meestrijdt. Het seizoen is pas begonnen en Dovi bewees alvast dat de nieuwe Duc het ook in 2017 aankan.

Even zag het ernaar uit dat de kemphanen uit bovenstaande anekdote elkaar weer zouden tegenkomen. Johann Zarco maakte als rookie indruk door in zijn eerste GP resoluut aan de leiding te gaan. De gevestigde waarden wisten even niet waar ze het hadden, net als alle aan-hun-buis-gekluisterde GP-fans. Jammer genoeg verloor hij, bij het aanremmen van bocht 2, plots de voorkant en kon hij de tweede helft van de race zijn perfecte start niet verdedigen. ‘Die kans krijgt hij nog wel dit seizoen’ is het gevoel dat overheerst, terwijl het toch jaren geleden was dat we nog eens een Yamaha Tech3 aan de leiding van een GP zagen. Zarco, geboren in Cannes, is als een machine in de manier waarop hij tewerk gaat. Zo probeert hij systematisch een volledige race-simulatie af te werken tijdens vrije trainingen. Ook in Qatar reed hij als enige 22 opeenvolgende rondes aan een strak tempo, ter voorbereiding van de race. Hij past dit al jaren toe en lijkt op die manier ook probleemloos de stap naar MotoGP te zetten. Na zijn 125cc jaren klom hij drie jaar op in de rangorde van de Moto2 om dan de titel 2 jaar na elkaar te winnen, een unicum. Op zijn 27e is hij zo, als regerend Moto2 kampioen, meteen een geduchte klant voor de toppers in de GP klasse. Respect quand-même!

Valentino Rossi staat, fysiek alvast, scherper dan ooit en deed in Qatar waar hij stilaan een patent op heeft: slechte trainingen en warm-up sessies gebruiken als aanzet om een beresterke race te rijden. Viñales en Dovizioso waren nog iets te hoog gegrepen maar al de rest en Marc Marquez in de eerste plaats werden naar de achtergrond verwezen. Marquez probeerde wel maar moest geleidelijk aan de rol vooraan lossen en finishte net voor teammaat Dani Pedrosa. Het totaalpakket van de Movistar Yamaha’s lijkt op dit moment meer ‘klaar’ dan de Repsol Honda’s. Zij hebben met een nieuwe motor (big bang ipv screamer) en chassis toch nog werk aan de winkel, op zoek naar dat extra beetje controle dat het verschil maakt tussen het podium of plaats 4 en 5 zoals in Qatar het geval was.

Het was ook rond die plaats dat we voor het eerst sinds lang nog eens een Aprilia zagen rijden. De Italianen uit Noale investeerden niet alleen in een compleet nieuw rijwielgedeelte en motor maar posteerden met Aleix Espargaro ook de juiste piloot op hun RS-GP. Een oververdiende zesde plaats om het seizoen te starten laat alvast meer verhopen!

Nog even dit… Dat het in Qatar nooit regent is niet waar, dat hebben we allemaal gezien. Dat dit zo onverwachts bleek te zijn voor organisatoren en commentatoren, daar zijn we eerder verbaasd over. Kort opzoekingswerk toont aan dat Maart veruit de meest regenachtige maand van het jaar is in Doha, met in 2016 nog 13 regendagen. Het voorzien van een verplichte training op een natgemaakt circuit is voor de volgende jaren geen slecht idee, net als het verplaatsen van deze GP op de kalender. Dat laatste is blijkbaar geen optie en dát kan wel eens iets te maken hebben met het prestige van ‘de eerste GP van het jaar’ in combinatie met Qatarese oliedollars. Maar dat heeft u niet van ons. Dat we een geweldig MotoGP seizoen tegemoet gaan mag u dan wel weer zonder verpinken aannemen.

 

PS: onze Belgen Xavier Simeon en Livio Loi werden respectievelijk 15e en 13e in hun races, voorafgaand aan deze MotoGP race. Zo scoren ze allebei meteen WK-puntjes en is er zeker nog ruimte voor verbetering de komende weken. Loi's teammaat Joan Mir ging met de overwinning aan de haal in Moto3, Franco Morbidelli deed dat in Moto2.

Tot binnenkort, van 7 tot 9 April, in Argentinië.

 

(Davy Leus)

Facebook comments