Reisverhaal: Tour de France 2017-3

We verlaten Limoges en kuieren nog een tijdje door de Limousin. Eén van de ritten die de toeristische dienst voor motorrijders heeft uitgestippeld gaat van Limoges naar Brive-la-Gaillarde en we kiezen ervoor om na het ontbijt deze route te volgen. Bedoeling is om deze middag iets te gaan eten in Rocamadour, één van de drukst bezochte stadjes van Frankrijk.

 

Tekst: Dirk Gossye, Jelle Verstaen

Foto's: Jochen Scheire

 

De route voor vandaag is 425 kilometer lang en aangezien we ons aan heel wat gekronkel kunnen verwachten weten we dat het een lange dag zal worden. De eerste dertig kilometer borduren nog een beetje voort op de rit van gisteren, lange rechte stukken die onderbroken worden door enkele bochtencombinaties. Daarna wordt het voor een motorrijder steeds meer genieten, de lange rechte stukken worden steeds korter, de bochtencombinaties steeds langer, dit is waarvoor we het doen

Na negentig kilometer komen we in Donzenac en maken we een omwegje naar Travassac.  In Travassac kan je wanneer je wat tijd hebt ‘les pans de Travassac’ bezoeken. Dit is een steengroeve waar al sinds de middeleeuwen leisteen wordt gedolven. Door de ontginning ervan zijn imposante rotswanden ontstaan die meer dan honderd meter hoog zijn. Wanneer je de route volgt zie je niet veel van dit alles maar even afstappen om de site te gaan bezoeken loont alvast de moeite.

Rond de middag bereiken we Rocamadour en we beslissen om het drukke centrum niet binnen te rijden maar aan de rand van de stad een broodje te scoren om de magen te vullen. Na de geïmproviseerde picknick rijden we rond de rots waarop de stad is gebouwd. Indrukwekkend.

Tegen vanavond moeten we in de Pyreneeën zijn en we hebben nog zowat 250 kilometer af te leggen. Iets voorbij Montauban nemen we een stukje snelweg om Toulouse te omzeilen. Eens we de A34 verlaten kan de stuurpret echt beginnen. We bevinden ons in het voorgeborgte van de bergketen die de natuurlijke grens tussen Frankrijk en Spanje vormt en de laatste 60 kilometer kronkelt de baan als een slang naar het Zuiden toe.

We overnachten in Chateau Beauregard in Saint-Girons, een klein dorpje aan de voet van de Pyreneeën. De picknick deze middag was amper voldoende om een ganse namiddag op te overleven dus haasten we ons ongewassen en bijna uitgehongerd naar een terrasje van een brasserie in het centrum van het dorpje. Aan het hotel is een zwembad waar sommigen onder ons al gans de dag naar snakken maar na het eten heeft niemand nog echt zin om erin te duiken. Douchen en slapen is de boodschap, morgen rijden we de bergen in en dan ben je best goed uitgeslapen.

 

Je vindt de GPS-bestanden van deze rit in de Roadbooksectie van de site

 

Facebook comments