Test: Triumph Street Scrambler

Met de lancering van de nieuwe Street Scrambler grijpt Triumph eens te meer terug naar een topmodel uit z'n rijke geschiedenis: de TR5 Trophy. Die dankte z'n naam aan de motoren die Triumph klaarstoomde voor de International Six Days Trial van 1948, een erg veeleisende allroad race. Het daaruit voortvloeiende straatlegale model zou vooral Triumphs expansie in het USA van de jaren '60 flink bespoedigen. Street scramblers vormden er binnen de kortste keren een erg belangrijk segment met de TR5 als duidelijke leider.

 

Tekst: Alan Cathcart / BJ

Foto's: Matteo Cavadini and Alessio Barbanti

 

 

In 2006 zouden de mannen van John Bloor de TR5/TR6 Trophy opnieuw heruitvinden met de Scrambler, een door een T100-blok van de eerste generatie aangedreven motorfiets. Vormgever John Mockett herwerkte op briljante wijze de voornaamste karakteristieken van het origineel en Triumph lag met de lancering van die T100 Scrambler aan de basis van de huidige vloedgolf aan dergelijke modellen. Het gegeven ‘scrambler’ groeide uit tot een subsegment dat ondertussen door zowat elke zichzelf respecterende constructeur innig wordt omarmd.

Street = 900

Maar nu is er dan eindelijk een update met de introductie voor 2017 van de Street Scrambler. Om de prestaties van het bestaande 865 cc model naar een hoger niveau te tillen greep de ontwikkelingsafdeling terug naar het 900 cc blok van de vorig jaar gelanceerde Street Twin. Dat werd onder handen genomen door het team van hoofdingenieur Stuart Wood om tot een betere spreiding van het koppel te komen. Daarnaast werd ook het chassis aangepast voor licht offroadwerk. Dat gebeurde door de voetsteunen te herpositioneren zodat ze zich beter lenen tot offroadrijden en door achteraan langere schokbrekers te monteren. Maar met een veerweg van slechts 120 mm van de KYB schokbrekers en de montage van louter cosmetische carterbeschermer, is het nieuwe model in essentie nog steeds een straatmotor. Toch monteerde Triumph Metzeler Tourance allroad banden, lekker stoer maar gelukkig een stuk minder luidruchtig en schokkerig dan de Bridgestones die op het vorige model gemonteerd werden.

Het soepele 900-blok maakt dat de Street Scrambler bijzonder makkelijk inzetbaar is en dit met prestaties die ruimschoots volstaan zonder sportief te zijn. Mooi meegenomen is bovendien dat deze machine even cool als retro oogt. Eén ding moge duidelijk zijn: de natuurlijke habitat van de Street Scrambler is niet het bospad of een grindweg, maar wel degelijk de stad. En dan zeker tijdens het spitsuur, waar de soepele koppeling, het prima controleerbare gashendel, het voldoende brede stuur en de smalle 19 duims voorband toelaten om een ideale koers uit te zetten doorheen het drukke verkeer. Dat het zadel van de Street Scrambler met 792 mm relatief hoog is, is mooi meegenomen. Triumph heeft de ideale hoogte van het zadel behoorlijk juist weten in te schatten. Het is laag genoeg om er je been overheen te zwaaien en hoog genoeg om over autodaken heen te kunnen kijken. Verrassend genoeg voelt het toch alsof je eerder in dan bovenop de motorfiets zit, iets wat bij het vorige model niet het geval was. De rechtophouding van het nieuwe model, z'n langere veerweg en het brede stuur maken dat de Street Scrambler en efficiënt en plezierig 'verkeerswapen' is. Alleen mag je van deze motor niet verwachten dat hij een Ducati Scrambler klopt bij een spurtje. Met z'n drooggewicht van 213 kg (tegenover 191 kg voor de Ducati) is de Triumph eerder een dikkertje, dat weliswaar z'n massa goed weet weg te steken tijdens het rijden.

Go with the flow

Het rijplezier dat je aan boord van deze nieuwkomer ervaart, wordt deels gegenereerd door het uitlaatgeluid van de Street Scrambler. De dubbele uitlaatlijn voldoet aan de Euro 4-normen maar klinkt een stuk opwindender dan het gesmoorde gefluister van z'n voorganger. Tegelijkertijd oogt de hoog gemonteerde demper echt mooi, dus hoed af voor Triumph dat beide aspecten mooi met elkaar wist te combineren. Daarenboven komt ook nog dat het hitteschild nu echt de binnenkant van je rechterbeen beschermt, iets wat niet echt het geval was op het vorige model. Zijn de hendels makkelijk bedienbaar dan voldoet de met een tweezuigerremklauw bediende, enkele 310 mm remschijf vooraan nauwelijks om de Street Scrambler tegen hoge snelheid tot stilstand te brengen. De achterrem biedt dan wel weer efficiënt maar niet overdreven remvermogen en volstaat voor offroadgebruik.

Op een lege weg, laat het smeuïge koppel aan lage toeren je toe om makkelijk te hernemen, zodat je geen gat moet laten vallen in het verkeer voor je, iets wat niet het geval was bij z'n voorganger. Bij rustig verkeer bedraagt de optimale kruissnelheid van de Street Scrambler 120 km/u en dan maakt het blok exact 4.000 omwentelingen per minuut. Ben je bereid om je goed vast te klampen aan het stuur dan kan je makkelijk 160 km/u halen. Maar er zullen niet veel toekomstige eigenaars zijn die daarop zitten te wachten. Voor de meesten volstaat het om zich mee te laten voeren in de verkeersstroom, terwijl ze door hun hogere zithouding en goed overzicht hebben van het verkeer. De Street Scrambler lijkt me dan ook een goede motor voor koeriers of voor woon/werkrijders. Eens buiten de stad, op minder drukke wegen, snijdt de Street Scrambler met gemak wijde bochten aan. Het sturen verloopt daarbij neutraal en voorspelbaar. Het brede stuur zorgt er dan ook voor dat je de machine makkelijk van de ene naar de andere zijde kan gooien. Deze motorfiets voelt dan ook uitgebalanceerd en beheersbaar aan op een manier die we niet kenden bij z'n voorganger. Dat is dan ook te wijten aan de herziene geometrie waardoor de machine scherper stuurt.

 

Het mag raar klinken, maar in veel opzichten is deze Scrambler een prima alternatief voor Triumphs gloednieuwe 1200 cc Bobber. Beiden stralen een flinke portie ‘cool’ uit, zijn mooi vormgegeven en uitstekend ontwikkeld, zij het dan met uiteenlopende niveau's van motorprestaties. Ik durf me dan ook aan een voorspelling wagen: initieel zal de Bobber een stuk beter verkopen dan de Street Scrambler. Maar naarmate de looks van de Bobber wat belegener worden, zal de verkoop afnemen. Tegelijkertijd zullen de verkoopcijfers van de Street Scrambler een stuk stabieler en meer lineair ogen. Het wordt interessant om te zien welk model over vijf jaar het best verkochte zal zijn. Niettemin zijn zowel de Street Scrambler als de Bobber uitstekende motorfietsen, maar welke past het best bij jou?

Triumph Street Scrambler Evolutieleer

 

Motor

De achtkleps paralleltwin met enkele bovenliggende nokkenas meet 84.6 x 80 mm voor een cilinderinhoud van exact 900 cc. Net als de 1200 cc motorvarianten maakt ook dit blok gebruik van een 270° krukas die het geluid, de tractie en de perfecte primaire balans van een 90° V-twin reproduceert. Dit blok staat te boek als de ‘900HT’, waarbij HT voor Hiqh Torque staat. De constructeur claimt onderin 28% meer koppel dan op de vorige 865 cc versie. Dat blok was goed voor 69 Nm aan 5.000 opm, het huidige produceert 80 Nm aan amper 2.850 o.p.m. Bovendien wordt dat koppel beter verspreid over het hele toerenbereik. Het piekvermogen bleef onaangeroerd met 55 pk aan 6.000 toeren. Om trillingen te voorkomen is het blok voorzien van twee balansassen die voor en achter de krukas gemonteerd worden.

 

Rijwielgedeelte

De Street Scrambler kreeg een nieuw stalen wiegframe en Triumphs trouwe leverancier KYB tekende voor de niet-instelbare 41 mm voorvork met 120 mm veerweg. Ook de op de stalen swingarm gemonteerde stereoveren bieden 120 mm veerweg maar zij zijn wel instelbaar qua veervoorspanning. Met een wielbasis van 1.446 mm is de Street Scrambler een stuk korter dan z'n voorganger die 1500 mm mat. Bovendien is ook de stuurgeometrie een stuk scherper met een balhoofdshoek van 25.6° (was 27.8°) en een naloop van 109 mm (was 105 mm). Ook is het zadel lager gepositioneerd met een hoogte van 792 mm (was 825 mm). De Street Scrambler is met een drooggewicht van 213 kg iets forser gebouwd dan z'n 205 kg wegende voorganger.

 

Banden en remmen

Triumph schoeit de spaakvelgen van de Street Scrambler met Metzeler Tourance rubber. Vooraan is dat een 19 duims exemplaar, achteraan een van 17 duim. Remmen gebeurt vooraan met een enkele Sunstar remschijf van 310 mm en een zwevende Nissin tweezuigerremklauw. Diezelfde remklauw vinden we ook achteraan terug maar dan in combinatie met een 255 mm remschijf. De remmen zijn aan een uitschakelbaar tweewegs ABS-systeem van Continental gelinkt.

 

Uitrusting

De enkele ronde teller heeft een analoge snelheidsmeter aangevuld met een digitaal LCD schermpje dat je met de I-knop links op het stuur aanstuurt. Zo krijg je toegang tot de toerenteller, tripmeter, versnellingsindicator, benzinemeter en het actuele verbruik. Via de i-knop kan je ook de ABS- en tractiecontrole-systemen aan- of uitschakelen. De Street Scrambler is verder voorzien van een afneembaar passagierszitje, verwijderbare voetsteunen voor de passagier, getande voetsteunen vooraan, een aluminium bagagerek en een plastic carterbeschermer. Er is een uitgebreide accessoirecatalogus die meer dan 150 hebbedingetjes voor de Scrambler-rijder bevat.

 

 

Prijzen en kleuren

De Triumph Street Scrambler komt in de showroom terecht in de kleuren Basic Black, Khaki Green en Red/Silver. De prijzen starten bij 10.880 euro voor de zwarte versie (€ 11.900 in Nl.), voor de kakikleur betaal je 125 euro extra, voor de roodzilveren versie moet je 300 euro bijleggen (€ 350 in Nl.).

 

Facebook comments