Toerroute: offroad door Frans-Vlaanderen

In tegenstelling tot wat sommige horrorverhalen doen geloven, zijn er ten zuiden van onze landsgrenzen wel degelijk een pak wegen waar je met hoogpoter offroad mag gaan zonder dat de boswachter aan ’t eind van het paadje met een kalasjnikov in aanslag staat om je bolide aan te slaan. Maar je moet je route wel even zorgvuldig uitvlooien. Een assisterende speurhond hadden we voor die zoektocht helaas niet in huis, een Tijger dan weer wel – dus lieten we die met gezonde goesting aan de minder platgetreden paden van Frans-Vlaanderen snuffelen. De emoties die dag varieerden tussen ‘yiehaa’ en ‘hoowwww’ begeleid door de nodige portie ‘g*dvers’, ‘p*tains’ en ‘woehoews’!

Tekst: Jelle Verstaen

Route en foto’s: Jochen Scheire

 

Afgezien van een paar ‘oeps’-momentjes, hebben we die portie gevloek overigens vooral nodig gehad door randfactoren. Welgeteld vijf minuten hadden we nodig om te merken dat meneer Murphy de bijrijder van de dag was: Steenvoorde blijkt niet Steenbeek te zijn (spraakverwarring in Frans-Vlaanderen, faut le faire), vijftig euro blijkt even snel uit je zak te vallen als kleingeld (dat wordt boterhammen met choco eten de komende week), een platte band is ook op vier wielen rotvervelend (vraag dat gerust aan de fotograaf) – en al helemaal als vervolgens blijkt dat die z’n wagen net half in de beek heeft geparkeerd en er enkel nog met een traktor kan uitgetrokken worden. One of those days… Dat belooft voor de onverharde kilometers in ’t verschiet.

 

Vijftien keer vuile velgen

Waar we doorgaans zowel letterlijk als figuurlijk even zouden stilstaan bij de nodige bezienswaardigheden onderweg, kom je die maar zelden tegen als je asfalt inruilt voor diens minder stabiele stiefzus. Een vrij schizofreen geval is dat: soms volatiel als zand tussen je vingers, soms meer keikop dan gewenst, dan weer schijnbaar oppervlakkig met diepere gronden dan je vooraf had verwacht en meer dan eens voedingsbodem voor gevloek en getier. Met andere woorden, letterlijk alles komt aan bod. Van gladde graszoden over enkeldiepe modderstroken tot de vlotter berijdbare grind- en aardestroken – ook dit is Frans-Vlaanderen! Wij stippelden voor u een gevarieerde rit van om en bij de 100 kilometer uit, waarvan ruwweg de helft over onverhard verloopt. Kruipt u even in ons wiel? Best niet te dicht, weliswaar…

 

Verder lezen? Dat kan in het decembernummer van Motoren & Toerisme. Nog geen abonnee? Bestel het decembernummer dan in onze online-tijdschriftenwinkel

Facebook comments