Toertest: KTM 1290 Super Duke GT

Wanneer een merk als KTM het adjectief ‘super’ in de mond neemt, dan weet je dat er één én ander te gebeuren staat. Wie heel even dacht dat het achtervoegsel ‘GT’ wel een milderend effect zou hebben op de branie van de Super Duke GT, dwaalt. Met zijn 173 pk en liefst 144 Newtonmeter aan koppel is dit niet meer noch minder dan een toermonster, een briesende hengst, een losgeslagen furie…

Tekst: Dirk Gossye

 

Foto's: Jochen Scheire

 

Gelukkig weten ze daar in Mattighofen goed hoe je een dergelijk beest aan banden legt, meer bepaald door het een flinke portie elektronica voor de poten te gooien. Vier rijmodi (Off, Rain, Street en Sport), tractiecontrole, semi-actieve vering en cornering ABS zijn de dompteurs van dienst en het mag gezegd: zij vervullen die taak met brio.

 

Hoekig

Wie een GT in het gamma opneemt doet dat om de reislustige klanten terwille te zijn dus we waren maar wat blij met het aanbod van KTM om deze variant van de Super Duke mee te tronen door Frankrijk. Het instelbare windscherm is een pre tijdens langere en snellere ritten, al zet het je niet helemaal uit de wind. Daarvoor is het te smal en te laag, vandaar dat we meteen op zoek gingen naar een passend flip-up ruitje om daar wat aan te verhelpen. We hadden keuze uit een vijftal Puig-modellen waarvan er echter maar eentje was dat zich enigszins gedwee op het veelhoekige windscherm van de GT liet schroeven. Beter dan standaard, maar de KTM bleef in het TDF-gezelschap wel de machine met de minste windbescherming. Designbureau Kiska heeft een duidelijke voorkeur voor strakke en hoekige vormen en dat komt dan ook tot uiting in de merkeigen kofferset van 2 x 30 liter. Je zou het ze niet aangeven, maar er gaat best wel een flinke lading in, je kunt er mits wat draaien en keren ook een integraalhelm in kwijt. Wel opletten dat je de buitenschaal niet al te zeer onder druk zet, want dan merk je dat ook in gesloten toestand kieren ontstaan die water zouden kunnen binnenlaten. Het bevestigingssysteem is van een kinderlijke eenvoud en wie na zijn reisexploten zonder koffers door de files wil sluipen, zal verwonderd zijn door de nette aanblik van het achtereind van zijn GT. Heel knap gedaan, maar dat mocht ook wel voor een prijsje van om en bij de 750 euro…

 

Toverduim

Het tweedelige zadel van de GT is met een hoogte van 836 mm niet meteen geschikt voor ukjes, temeer omdat noch de vulling noch de vering geneigd zijn om je terwille te zijn bij het reiken naar de grond. We hadden zo onze bedenkingen bij het harde zitkussen maar er werd door geen enkele van de kompanen specifiek melding gemaakt van pijnlijke bips. Waar je wel last zou kunnen van krijgen is van een pijnlijke linkerduim. Niet dat de controleknoppen stug of tegendraads zijn, wel omdat je zodanig veel keuzes hebt om door de menu’s te scrollen. Eens je de truc beet hebt is de bediening doodeenvoudig: je gaat ofwel omhoog of omlaag door het menu, links selecteer je een onderdeel en rechts bevestig je je keuze. Je kunt het zo gek niet bedenken of er bestaat een preset of een infoluikje voor. Verbruik (gemiddeld 6,1 l./100 km) , mapping, vering, tractiecontrole, bandendruk, cruise control, actieradius (makkelijk 350 km),…. Je kunt het allemaal op het grote lcd-scherm links van de analoge toerenteller tevoorschijn toveren. Nog meer spielerei: er is handvatverwarming, het stuur en de hendels zijn veelvuldig instelbaar, in bochten gaan de ‘cornering lights’ in de kuip feller oplichten en de knipperlichten zijn zelfdovend. Jeuj!

 

Handig zonder sleutelen

Het is evident dat je eerst gaat experimenteren met de mappings, gewoon omdat die in één moeite niet alleen het motorkarakter maar ook de tractiecontrole aanpassen. In Rain-modus wordt het vermogen beperkt tot een gezapige 100 pk, maar omdat we de hele week door getrakteerd werden op een monter zonnetje bleef deze stand werkloos achter in de ECU rekenunit. In Street en Sport-stand laat je alle 173 paarden voor je uit draven, alleen de gretigheid waarmee de V-twin op het gas reageert verschilt voelbaar terwijl er in Sport ook een iets grotere mate van wielslip toegestaan wordt. Het is de logica zelf dat je ook de vering afstemt op de gekozen mapping, ook daar kan je immers kiezen uit  drie standen (Comfort, Street, Sport). De vering reageert in elke van de gekozen standen een beetje strenger op de oneffenheden die je voor de wielen krijgt, constante is wel dat ze op elk ogenblik de belading meet en daar de veervoorspanning naar aanpast. Ga je na een snelle hap even met de fotograaf achterop een paar bochtjes verkennen, dan zorgt de elektronica ervoor dat het achtereind gepast opgekrikt wordt. Geen draaiknoppen, geen stelsleutels, handig is dat.

 

Conclusie

Dat de contactsleutel van de KTM elke ochtend moeiteloos een nieuwe eigenaar vond zegt veel over de aantrekkingskracht van deze patser. Iedereen wou wel eens aan het oor draaien van ‘het reismonster’ en omdat op het stuur van de GT ook de bevestiging voor de TomTom gps zat, reed de oranje schicht meestal voorop. Het laat zich raden dat in het kielzog ervan een flinke tand moest worden bijgestoken,  niet zelden meer dan ons lief was… De Super Duke GT is dan ook zonder discussie de snelste sprinter van de bende, met acceleraties, hernemingen en topsnelheden die alle anderen het nakijken geven. Ook de stuurcapaciteiten zijn dankzij de semi-actieve vering ronduit superieur. Het bompakket wordt – gelukkig maar - vervolledigd door een radiaal remmenarsenaal waar menig superbike jaloers zou van zijn, ondersteund door een bochten-ABS van de laatste generatie.

U raadt het al: een dergelijke high-end machine haal je niet voor een schamel handvol euro’s in huis. De vanaf-prijs van de Super Duke GT begint bij 18.345 euro (€ 20.850 in Nederland) en dan heb je nog geen kofferset, wat op een dergelijke machine bijna een must is. Inderdaad: zo ’n furie kan ook aardig huishouden in je portemonnee…

 

            

 

+punten

Van alles veel, maar beheersbaar

High-end afwerking

Tal van handige extra’s (cruise control, cornering ABS…)

Stuurijzer pur sang

 

-punten

Windbescherming

Trillingen onder 3.000 o.p.m.

Prijzig 

Facebook comments